Monday, September 2, 2024

Bibir dan Air mata

kusembunyikan luka pada bibirku 
kusembunyikan lara pada bibirku 
kusembunyikan rasa pada bibirku
kusembunyikan asa pada bibirku

hanya saja mataku tak mampu mencegahnya
hanya saja mataku tak jua menahannya
hanya saja mataku tak bisa bohong
bening itu menitis bergelayut menyibak pipi,
bersemayam manja pada sudut bibir


Thursday, August 1, 2024

Kan Entah pada Apa

satu satu huruf  menata mewujud kata
tak kuasa cegah mejadi frasa hingga muncul remah remah kenangan
mewujud alur saat kalimat terangkai menjadi bait dan paragraf
tiada yang mampu cegah paksa hadirkan bayangmu
tak mampu kau berucap hanya menunduk 
entah pada apa kan entaskan rindu menggelegak





Friday, August 4, 2023

Pahit

puncak dari sebuah langkah 
dua hasil yang kan hadir
manis 
pahit
bila kehendakNya memang pahit 
sebelum manis
laluilah pahit itu



Monday, July 17, 2023

Kursi

 lupa
sengaja
atau kah
ambisi
berguguran rasa satu satu
yang dulu ada padamu kini hilang semua
sirna tak tersisa


Thursday, July 6, 2023

Mengapa

UjianMu sungguh membuatku goncang
kuingin istiqomah dalam perubahan ini
Engkau selalu hadirkan dinamika
hingga kadang goncangan itu membuatku goyah

Wednesday, June 21, 2023

Ikhtiar

terseok dalam tanjakkan 
langitkan doa di tiap langkah
peluh ngilu dan perih 
pelangi kan bercahaya kelak

Monday, June 19, 2023

Takdir

Begitu nyata 
tiap kejadian 
bukti akan qodo dan qodarMu
semua kembali padaMu
rencana adalah skenario dan harapan
peristiwa adalah bukti KuasaMu

Wednesday, May 31, 2023

Thursday, February 4, 2021

Air mata Lek Sarto

 

Lek Sarto mung nyawang HPne, suwe anggone nyawang nganti katon kosong pandangane.
Sansoyo nggrantes anggonku nyawang awit luh tumetes nyebrang pipine trus anjlog nang mejo, lek Sarto tetep ora obah.
"mbok mpun to lek, ampun kejeron anggone menggalih perkawis, jan jane wonten punopo?"
Iseh ora obah meneng lan luh terus mrebes mili, aku lan lek Karman mung ndomblong bingung ora tinemu jawaban.
"Mas guru, pripun niki, aku malah bingung, gek gek kang Sarto kesambet nang wet mburi iku"
"husss, sampaian niku lek, senengane kok horor"
Lek Sarto nginguk ngiwo nyawang aku lan lek karman kanti ilun ilun anggone mengo.
"aku ora kuat yen ngene terus, aku ora iso nyukupi kebutuhane genduk"
"lha pripun tho, jenengan malah iso duwe cageran warung iki, kae sawangen liyane do ambruk rak jelas juntrunge" lek Karman nyaut
"nanging piye ya, aku mumet lan kudu piye iki...."
" lha to malah dresulo terus, uwes to"
"mpun mpun, janjane wonten punopo, cerito to lek..."
" ngeten mas Guru, ngeten.... Nopo niku.... Ahh.... Segane ora iso mateng!"
"pruut ahh mung sego wae ndandak nangis, wes ki kopi susu" lek Karman ngadeg mbayar trus lungo
"lek, arep nangdhi..." lek sarto nggembor
"nggolek sego nang warung liyo"

Monday, May 11, 2020

Magic com Anyar

Ora kaya biasane, dengaren kang Marto ngganepke pasane santap buka nang angkringan sore iki. Wajahe katon anyel lan ora sabar pesen es teh rong gelas. 
"Sampeyan napa kang, rak biasane buka magrib Nang kene biasane kok bengi" kang Nyono Karo ngudek es teh.
"Ketiwasan sore Iki kang" 
"Ketiwasan piye to, lha ana apa? Anak bojomu Nang dhi? Apa ora dimasakke"
"Aku mau blonjo pithik, tempe, malah aku Yo tuku degan rong glundung"
"Lha dene wis blonjo kok malah buka Rene, wis Jian sampeyan Iki ora hargai istri masak pa piye?"
Aku nyawang wong loro dha saurmanuk rak isa dipedhot.
"Kang Nyono, obat maag wae Yo, aku Ndang Arep buka malah telat Iki"
"O ingih pak guru, sekedhap njih."
Tak sawang kang Marto nyruput es teh seger tenan. 
"Ngene lho kang Nyono mau masakkane bojoku wis cemepak Nang meja Kabeh, lha kaya biasane kurang limang menit Padha Arep ngeler Sega. Lha kok malah jebulane magiccom  durung diceprutna nang stopkontak lha isih banyu ro beras"
Lek Nyono ngempet ngguyu ro nyawang aku trus mlebu, aku ya pamitan tak tinggal Dewe lek Marto lagi umak umik nyamleng gorengan.

Laptop Pak Guru

Sakwise buka sebelum isak tiba, kulangkahkan kaki menuju angkringan lek Nyono. 
Kulihat dari jauh lek Marto ngawe-awe tangane diangkat dhuwur sajakke nyeluk aku.

"Wonten punapa Lek, kok kadingaren sampeyan ngundang-ngundang aku"

"Injih mas guru, mbok mriki sediluk sambil nunggu azan Isak. Niki lho lek Nyono ngangkluh warunge sepi, aku Yo wis prei ora kerja lho."

"Lha nggih kados pundi kahanane nggih kados ngeten je, sabar mawon nggih"

"Lha sampeyan ngertos boten, kinten-kinten kapan Corona niki lunga, minggat saka kene mas guru" penuh semangat tekon meksa lek Marto iki

"Iyo mas guru, sampeyan kan duwe laptop jajal digolekki kapan kira-kira lunga" kang Nyono nyaut.

Kupandangi wajah keduanya yg masih menunggu jawabanku, otakku pun tiba-tiba berputar cepat berita dari satu televisi ke televisi lain, koran, dan status para petugas covid-19 menunmpuk, tak satu pun ada jawaban pasti yg harus kuucap. 

"Pripun Niki mas guru?, Kapan Corona lunga Saka Indonesia."

"Yo wis ngene Yo dedonga muga-muga habis lebaran besok Corona pun lunga lek, dadi warungmu Yo rame, lek Marto Ya Ndang kerjo Malih." Sambungku.

"Lha kok ndadak munggu bada to mas guru?"

"Iyo mas, mbok Kono di mail pa dikandani lewat laptope sampeyan Ndang sesuk lunga"
Ini yang salah jawabanku atau mereka yg tidak tahu fungsi laptop, aku hanya tersenyum memandangnya.

"Coronane Arep njaluk ngapura dhisik, bubar riyaya id, dadi lungane wis gak duwe salah, ngertos sampeyan."kujawab sambil pamitan karena azan Isak sudah terdengar.

"Iyo Yo, Corona meh njaluk ngapura dhisik kang, suwun mas guru inponya"

Masih kudengar mereka berbicara dan berteriak memanggilku.